Η Ελένη Βερναδάκη κατέθεσε σπουδαία δουλειά και σε επιτοίχιες μνημειακές κεραμικές συνθέσεις για δημόσια και ιδιωτικά κτήρια. Σε πολύ νεαρή ηλικία, μόλις 29 ετών, ξεκινά το 1962 η εργασία της στο πεδίο αυτό, σε συνεργασία με τον Γιάννη Μόραλη. Έκτοτε θα αναλάβει εξ ολοκλήρου τον σχεδιασμό και την εκτέλεση πολλών συνθέσεων για κτήρια, ενώ θα συνεχίσει και τη συνεργασία της, στο πεδίο αυτό, και με άλλους καλλιτέχνες.
Στις επιτοίχιες συνθέσεις που σχεδιάζει η Βερναδάκη, κύριος στόχος της είναι η αρμονική συνύπαρξη της εκάστοτε σύνθεσης με τα δομικά στοιχεία του χώρου αλλά και με το φυσικό περιβάλλον. Οι συνθέσεις της είναι λιτές και ανεπιτήδευτες. Οι αδρές ματιέρες, τα χρώματα του πηλού, καθώς και απέριττα γεωμετρικά πλαστικά στοιχεία πρωταγωνιστούν σε σύνολα που μεταφέρουν μια «γήινη» αίσθηση στον χώρο. Και με τις συνθέσεις αυτές, καταφέρνει να προτείνει εμπνευσμένες εφαρμογές της κεραμικής τέχνης στο κοινωνικό περιβάλλον του ανθρώπου.